Kryzys motywacji w czasie biegu najlepiej przełamać, skupiając się na najbliższym, małym celu zamiast na całym dystansie, który został do mety. Kryzys biegowy to chwila podczas mocnego treningu albo zawodów, w której głos w głowie namawia do odpuszczenia – zwykle mija, jeśli biegacz wykaże się uporem. Poniżej 10 sprawdzonych sposobów na odzyskanie motywacji i wyjście z takiego kryzysu.
1. Przełam się małymi krokami
Nie myśl o tym, ile kilometrów jeszcze przed Tobą. Wyznacz sobie bliższy cel. Gdy robi się ciężko, powiedz sobie, że jeszcze jeden kilometr na pewno dasz radę przebiec. Jeśli w tej chwili nawet kilometr wydaje się nie do zrobienia, skróć cel do jednej minuty: „Co to dla mnie 60 sekund?”. Po tej minucie okaże się, że następną też przebiegniesz.
Części biegaczy w trudnych momentach pomagają punkty orientacyjne na trasie. Widzisz budynek 300 metrów przed sobą i obiecujesz sobie, że do niego dobiegniesz. Kiedy go mijasz, zauważasz drzewo 200 metrów dalej – i tak, punkt po punkcie, docierasz do mety.
2. Powtarzaj mantrę
Słowa mają moc. Ulubione motto, cytat albo powiedzenie może okazać się ratunkiem w kryzysie. Warto wtedy przypomnieć sobie popularną myśl, że ból mija, a skutki rezygnacji zostają na zawsze.
Nie każdego poruszają wielkie hasła – niektórych motywuje zwykłe gadanie do siebie, na przykład: „Nóżki, bez wygłupów, jest dobrze! Te parę kilometrów to nic wielkiego. Ten podbieg? Pikuś! Nie wymiękajcie, po prostu biegnijcie”. Taka mantra powtarzana odpowiednio często działa jak zaklęcie.
3. Wyobraź sobie sukces
Skoro się ścigać, to z najlepszymi. Wyobraź sobie, że biegniesz obok takich gwiazd jak Paula Radcliffe czy Kenenisa Bekele – i wygrywasz. Jeśli to zbyt abstrakcyjne, pomyśl, że właśnie wyprzedzasz kogoś, kto kiedyś złamał Ci serce w liceum. Niektórych najbardziej napędza scenariusz pościgu: wyobrażają sobie, że gonią złodzieja albo same przed kimś uciekają. Dodatkowa dawka adrenaliny pozwala wtedy zapomnieć o bólu.
Inny sposób: każdy kolejny kilometr zadedykuj bliskiej osobie. Nie zechcesz jej zawieść, więc nie zejdziesz z trasy i nie przejdziesz do marszu.
4. Pamiętaj o nagrodzie
Umów się sam ze sobą: jeśli przebiegniesz zaplanowany dystans, przez resztę dnia nie musisz nic robić i możesz zjeść to, na co masz ochotę – choćby schabowego albo szarlotkę. Wielu biegaczy mobilizuje też myśl o korzyściach zdrowotnych, jakie przyniesie ten bieg. Są i tacy, dla których najlepszą nagrodą jest niższy wynik na wadze.
5. Myśl o technice
Gdy naprawdę skupisz się na jednej rzeczy, zapominasz o bólu, zmęczeniu, a nawet o tym, gdzie jesteś. Bieg daje dużo czasu, żeby przeanalizować, jak stawiasz stopy, czy plecy są proste i jak głęboko oddychasz. Zanim się obejrzysz, za Tobą będzie kilka kolejnych kilometrów.
Koncentracja na rytmicznych krokach i równym oddechu potrafi wręcz zahipnotyzować na długi czas. Zamiast myśleć o tym, co boli, myśl o tym, co nie boli – na przykład o tym, jak świetnie czuje się dziś Twój palec wskazujący.
6. Słuchaj muzyki
Kto raz spróbował biegać z muzyką, zwykle nie wychodzi już na trasę bez odtwarzacza. Muzyka działa jak zapasowe źródło energii: nakręca, nadaje biegowi rytm, uspokaja albo pobudza, a przede wszystkim odwraca uwagę od zmęczenia. Jedni wybierają spokojne utwory, inni ostre brzmienia, a jeszcze inni audiobooki – maraton to w końcu sporo czasu na nadrobienie zaległości w lekturze.
7. Zajmij czymś mózg
Licz kroki albo mijane latarnie, rozwiązuj w myślach zadania matematyczne, mnóż trzycyfrowe liczby. Jeśli przy liczeniu w nieskończoność się gubisz, licz tylko do dziesięciu, ale powtarzaj to wielokrotnie. Zanim zauważysz, że doliczyłeś do dziesięciu już 45 razy, będziesz o 10 minut bliżej mety. To proste sposoby, żeby przestać myśleć o tym, ile jeszcze zostało do celu.
Jeśli matematyka nigdy nie była Twoją mocną stroną, odmieniaj czasownik „biec” przez wszystkie znane Ci czasy we wszystkich językach, jakie znasz. Możesz też potraktować bieg jak grę: każdy wyprzedzony zawodnik dopisuje Ci punkty.
8. Nie przejmuj się kibicami
Przy dużym zmęczeniu potrafią irytować nawet ludzie stojący przy trasie. Pojawia się myśl, że wyglądasz żałośnie – spocony i wykończony – a wszyscy tylko czekają, aż znikniesz im z oczu i przejdziesz do marszu. W takiej chwili lepiej wyobrazić sobie powitanie na mecie. Obraz szczęśliwej, dumnej i wiwatującej rodziny od razu doda sił do dalszego biegu.
9. Porównuj z tym, co już przetrwałeś
Przypomnij sobie, ile trudnych sytuacji udało Ci się już w życiu pokonać. Dla jednych był to rozwód, dla innych operacja kolana po kontuzji – i dali radę. Przy takich przeżyciach kilka kilometrów biegu to niewiele. Niektóre kobiety powtarzają sobie, że skoro urodziły dwoje dzieci, wszystko inne jest już łatwizną. Pamiętaj, że przetrwałeś gorsze rzeczy niż ból i zmęczenie, które czujesz w tej chwili.
10. Pamiętaj, że masz szczęście
Potraktuj bieganie jak przywilej i luksus, na który akurat Ty możesz sobie pozwolić. Wiele osób oddałoby bardzo dużo, żeby przebiec choć kilka metrów. Ciesz się zdrowymi nogami. Kolejne odcinki trasy możesz dedykować znajomym, którzy chcieliby biegać, ale nie mogą. Zanim wymienisz wszystkich, kilometry się skończą.
Co to znaczy być twardym biegaczem?
Ankieta przeprowadzona wśród biegaczy dała następujące wyniki:
| Odsetek biegaczy | Odpowiedź |
|---|---|
| 85% | nigdy nie zeszło z trasy |
| 70% | twierdzi, że fatalny bieg nie zepsuł im dnia |
| 63% | nie bierze środków przeciwbólowych |
| 46% | przyznaje, że najpierw poddaje się głowa, a dopiero potem ciało |
| 40% | nigdy nie płakało w trakcie biegu ani po nim |




