Pułapka stresu podczas biegania: jak trenować, gdy nerwy dają w kość

Pułapka stresu podczas biegania: jak trenować, gdy nerwy dają w kość

Bieganie w silnym stresie zwiększa ryzyko kontuzji. Zobacz, jak trenować, gdy jesteś rozkojarzony, podminowany lub spięty, i jak odprężyć się przed biegiem.

Bieganie pod wpływem silnego stresu zwiększa ryzyko kontuzji, bo zestresowany biegacz ma mniej energii, gorzej panuje nad mięśniami i wolniej reaguje. Stres to reakcja organizmu na obciążenie, w której rosną między innymi poziomy kortyzolu i adrenaliny. Poniżej opisujemy trzy typowe stany wywołane stresem i sposób trenowania w każdym z nich, a na koniec proste metody na odprężenie przed wyjściem na trasę.

Dlaczego bieganie w stresie może skończyć się kontuzją

Zaległości w pracy, chore dziecko, samochód do naprawy. W taki dzień wielu biegaczy wybiera ulubioną trasę z nadzieją, że wypoci całą frustrację. Wysiłek fizyczny rzeczywiście pomaga radzić sobie z nerwami, ale w takim stanie łatwo zamiast ulgi zafundować sobie uraz. Przeciążony stresem organizm ma nadwątlone zasoby energii, przez co mięśnie pracują mniej sprawnie, a reakcje są spowolnione.

Potwierdzają to publikacje naukowe. Według artykułu w czasopiśmie „Journal of Science and Medicine in Sport” triathloniści, którzy niedawno zmagali się z problemami rodzinnymi, zawodowymi, zdrowotnymi lub finansowymi, częściej doznawali kontuzji niż zawodnicy bez takich kłopotów. Z kolei autorzy pracy opublikowanej w „British Journal of Sports Medicine” wskazują, że sportowcy wyczynowi częściej odnoszą urazy, gdy są poirytowani, zagubieni, zmęczeni, spięci albo przygnębieni.

Krótkotrwały stres a stres chroniczny

Nie oznacza to, że biegać można wyłącznie w stanie pełnego relaksu. Kortyzol i adrenalina, nazywane hormonami stresu, wydzielane w niewielkich ilościach mogą wręcz poprawić wyniki. Przedstartowe podenerwowanie często przekłada się na szybsze tempo.

Zupełnie inaczej działa stres chroniczny, czyli stan, w którym przez wiele tygodni czujesz się kompletnie wyczerpany. Długotrwale podwyższony poziom kortyzolu sprawia, że mięśnie i układ odpornościowy zaczynają funkcjonować gorzej.

Pierwszy krok do mądrego trenowania w trudnym okresie to uświadomienie sobie problemu. Oto trzy typowe sytuacje i sposoby, jak sobie w nich poradzić.

CZYTAJ  Jak wzmocnić odporność i ominąć sezon na grypę

Rozkojarzenie: gdy myślami jesteś gdzie indziej

Jeśli wciąż analizujesz kłótnię z partnerem, mniej uwagi poświęcasz prawidłowej postawie czy dziurom w chodniku. Jak podaje pismo „Behavioral Medicine”, zestresowani sportowcy mają zawężone pole widzenia i gorzej się koncentrują niż ich zrelaksowani koledzy.

Rozwiązanie: wybieraj płaską, dobrze oświetloną nawierzchnię i malowniczą trasę, która uspokoi nerwy. W kłopotach łatwo stracić radość z biegania, dlatego trenuj w miejscu, które pozwoli Ci cieszyć się chwilą. Dobrą alternatywą jest bieżnia mechaniczna. Pomóc może też muzyka w słuchawkach.

Podminowanie: gdy chcesz się wyładować

Nie ulegaj pokusie, by bieg był sposobem na odreagowanie złości. Stres zwykle idzie w parze ze zmęczeniem, a trening rozpoczęty w stanie zmęczenia odbija się na technice. Biegacz zaczyna się garbić i niepewnie stawia stopy, co grozi kontuzją, szczególnie podczas treningów szybkościowych i interwałowych.

Rozwiązanie: zwolnij. Umów się na bieg z partnerem, który jest nieco wolniejszy od Ciebie. Właściwe tempo to takie, przy którym możesz swobodnie rozmawiać bez zadyszki. Dodatkowa korzyść: rozmowa z przyjacielem bywa terapeutyczna.

Napięte mięśnie: gdy całe ciało jest spięte

Po kilku godzinach przed komputerem nagle zauważasz, że głowa jest wciśnięta w ramiona, a szczęki zaciśnięte. Napinanie mięśni pod wpływem stresu jest normalne, ale bieg zaraz po ciężkim dniu może skończyć się ich naciągnięciem.

Rozwiązanie: pracuj nad elastycznością i siłą, zwłaszcza w miejscach słabych i podatnych na urazy. Trening siły i elastyczności uczy też słuchania własnego ciała. Podczas masażu, rozciągania czy ćwiczeń siłowych możesz na przykład zauważyć, że lewe ścięgno podkolanowe jest słabsze lub bardziej napięte niż prawe. Lepiej zareagować na taką asymetrię wcześniej, niż później przechodzić długą rehabilitację.

Jak odprężyć się przed biegiem

Wyrzut endorfin podczas wysiłku bywa doskonałym lekarstwem na stres, ale bieganie w stanie silnego napięcia może przysporzyć kolejnych problemów. Dlatego przed treningiem warto się najpierw rozluźnić.

  • Zwolnij oddech. Skup się na oddychaniu, zamknij oczy i wyobraź sobie, że z każdym wdechem powietrze dociera coraz głębiej, aż do brzucha. Wydech rób wolniej niż wdech.
  • Rozgrzej się. Aby przełamać sztywność wywołaną stresem, zacznij od 5 minut marszu i stopniowo zwiększaj tempo.
  • Pobaw się. Przypomnij sobie, kiedy ostatnio się śmiałeś, i spróbuj odtworzyć tę sytuację w pamięci. Innym sposobem na obniżenie stresu jest obejrzenie przed biegiem dobrego kabaretu.
  • Wesprzyj dobre samopoczucie dietą. Karczochy, awokado, kasze i ciemne pieczywo są wymieniane jako produkty wspierające poziom serotoniny, czyli neuroprzekaźnika wpływającego na nastrój. Warto włączyć je do jadłospisu.
Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

You May Also Like

Metabolizm spoczynkowy

Metabolizm spoczynkowy to jeden z kluczowych elementów, który wpływa na naszą wydolność i zdolność do regeneracji. Dla biegaczy,…